Schrijf reactie (0 Reacties)

Schrijf reactie (0 Reacties)

Waar woont u?". "Op de prairie!" was steevast het antwoord van mijn moeder. Voor haar was kennelijk de overgang van haar geboortestad Hoogeveen naar het afgelegen huisje aan het kanaal te vergelijken met de trek naar het Wilde Westen in de 18e en 19e eeuw. Voor mij en mijn broertje was het gebrek aan sociale controle de ideale manier om het prairieleven in de praktijk te brengen. Schieten, vissen en de buurt onveilig maken(met die luchtbuks) was onze voornaamste bezigheid. Dit plaatje, wat ik vanmiddag schoot, brengt echter een onverwerkt trauma naar boven. Want wat is een cowboy zonder paard? Ik heb het wel geprobeerd op zo'n geel kreng met zwarte manen. Een Ford noemen ze die geloof ik, maar dan zonder stuur! (of was het nou een Fjord!?). Zo'n mak paard met geen drúppel renbloed in zich! Het geestelijke en letterlijke trauma voltrok zich: ik werd er afgeworpen en als een torpedo dook ik met mijn hoofd bijna letterlijk de grond in, te perplex om mijn handen uit te steken. "Leek wel een tekenfilm!", zei mijn moeder, die het allemaal aanschouwde. Vanaf dat moment is het nooit meer helemaal goed gekomen tussen mij en paarden.  Maar met een beetje geluk gaat dit binnenkort veranderen, ik vind het tijd om de stoute cowboylaarzen aan te trekken: mijn eerste rijles is gepland !

 

Schrijf reactie (0 Reacties)

Roefie,  Arya en Luna zijn ze gedoopt door Lilian. Geboren en getogen in de kippenren van (o)pa, in 2012 om precies te zijn. Die lichte, Roefie, is het meest eigenwijs, niet geheel toevallig vernoemt naar pa, zijn lievelingskip. Toen (o)pa's gezichtsvermogen zichtbaar achteruit ging, was dit lichte kippetje nog zijn ankertje in zijn langzamerhand donker wordende wereld. Hoe ironisch was het toen hij Lilian drie kipjes wilde geven en hij zelf in de kippenren om zich heen greep, hij uitgerekend dat witte kipje als eerste te pakken had. Zijn eerste reactie "nee deze niet!" toen hij zag welke kip het was, werd onmiddellijk gevolgd door "nee, het is wel goed". Tekenend voor (o)pa die graag wat weggaf. Dus Roefie en haar zusjes gingen mee naar Eefde. Jammer pa dat je de kipjes niet meer kunt zien, badend in het zonlicht, maar als je het gekakel hoort waarmee de kipjes elkaar van het gezamenlijke nest verjagen om eindelijk hun ei kwijt te kunnen, kun je je waarschijnlijk wel een voorstelling maken van dit mooie plaatje.

Schrijf reactie (0 Reacties)

Deze krokodil of eigenlijk alligator stal de show op een reptielenbeurs in de Hanzehof te Zutphen. Voor 5 euro mocht je het beest op de arm houden en deze scene op de gevoelige plaat vastleggen. Er was veel belangstelling voor deze mogelijkheid jezelf te verheffen tot dappere dodo. Er was echter ook een dame van middelbare leeftijd, die volgens mijn dochter heel andere beweegredenen had om op de foto te gaan met dit monstertje: of een tasje van krokodilleleer ook goed zou staan bij haar "vosje", welke om haar nek gedrapeerd was. De krokodil maakte er geen probleem van. Zij bleef koudbloedig en bewegingsloos in de armen van de vrouw liggen, wat ze doen als ze het koud hebben. Ja, van zulke vrouwen krijg ik het ook niet warm!

Schrijf reactie (0 Reacties)