Pijnlijke herinneringen heb ik aan deze boom. In eerste instantie zag ik het zo mooi voor me: touwtje om de boom en zwieren maar, het ultieme Tarzan gevoel. Ook in opvoedkundig opzicht een mooie manier om mijn toen jonge kinderen wat oergevoel bij te brengen. Mijn voornemen tot deze dappere actie verspreidde zich als een lopend vuurtje in de buurt. Vergezeld van een touw en een schare bewonderaars toog ik vervolgens naar de plek des onheils.
Mijn instructies aan de toeschouwers "Aanloop nemen en hoog beetpakken" echode nog lang na in mijn hoofd. De snelheid was in orde. Mijn gewicht in combinatie met een te dun liaantje niet. Langzaam maar zeker verloor ik de grip op het touw. Ik probeerde nog mijn eergevoel te redden door mij niet in één keer te laten vallen, maar het touw door mijn handen te laten roetsen. Ja en toen was dat langverwachte oergevoel er! Die snijdende pijn van totaal ontvelde handen en vingers. Die oerkreet kwam pas later, toen Jane mij zorgzaam onder een warme douche ontdeed van mijn natte pak.

 

Schrijf reactie (0 Reacties)


Bomen zijn onmisbaar voor de koolstof kringloop en staan onder andere aan de basis van onze op olie gebaseerde economie. Maar dat ze ook een spirituele functie hebben is minder bekend. Pas nadat één van onze prinsessen weer met ze ging praten, werd deze kennis, die bij natuurvolken vanzelfsprekend is, weer actueel. Je kunt dus kennelijk met ze praten, maar tastbaarder is een "huggy". Vooral deze met mos bekleedde boom leent zich daar bij uitstek voor. Wel rekening houden met meewarige blikken van voorbijgangers, als ze je languit tegen de boom aan zien hangen. Wat dat aangaat kun je beter tegen ze praten, kun je nog altijd net doen of je het tegen je hond hebt!

Schrijf reactie (0 Reacties)