Schrijf reactie (0 Reacties)

1e Kerstdag 2010 en het is nog steeds wit! Een mooier cadeau na de donkere dagen voor Kerstmis kan je niet wensen. Een nieuw begin! De vrome klanken van de klokken van de majestueze St.Walburgiskerk te Zutphen, welke mijn “fotoshoot” begeleiden, geven het cadeau nog een extra strikje. In ieder geval voor mij, opgegroeid met kerkgang en klokkengelui. Noem het nostalgie of voor de wetenschappers onder ons een “Pavlov's dog” reactie(klassieke conditionering: honden aan eten laten denken en laten kwijlen als ze een belletje(klokje) horen rinkelen). Via dit “bruggetje” (jullie weten inmiddels dat ik van bruggetjes hou) kom ik op een ander voor mij nostalgisch geluid uit het begin van de jaren 80: de muziek van de klassieke rockband “Pavlof's Dog”. Het nummer “Julia” is geen Kersthit, maar markeert voor mij en mijn vrouw wel een mooi begin van onze relatie!

Schrijf reactie (0 Reacties)

Dit “paleis van İshak Paşa” is een grotendeels ingestort Ottomaans paleis dat zich op een heuvel in de Turkse provincie Ağrı in Oost-Anatolië bevindt. Het ligt vijf kilometer ten oosten van de stad Doğubeyazıt. Ik maakte deze foto in 1989 tijdens onze back-pack trip in Oost en West Turkije.De reden van onze komst naar dit stadje was niet zozeer dit paleis, als wel het uitzicht op een mooie vulkaan met besneeuwde top, de Ararat ! De berg waar volgens de bijbel de ark van Noach op strandde, nadat het water van de zondvloed zich terugtrok.

Die vijf kilometer naar het paleis heb ik trouwens gelopen met Werner, een Duitse toerist die we in Doğubeyazıt tegen kwamen. Het was een wandeltocht met “handicap”, niet alleen vanwege Werner die astmatisch was en onderweg steeds aan zijn pufje moest lurken, maar vooral vanwege de fles Raki die we de avond daarvoor op onze kamer soldaat hadden gemaakt.Het was desalniettemin een tocht die de moeite waard was.

Schrijf reactie (0 Reacties)

Weer eens een foto uit de oude doos gehaald.  Een oud vissersdorp aan de Cote d’ Azur,  niet alleen bekend als woonplaats van een andere “oude doos”(BB),  maar ook als showroom voor de patserige rijken der aarde, die hun prachtige jachten maar al te graag tentoonstellen aan het zich vergapende publiek. Gevaren wordt er amper, de nadruk ligt op het loungen van de jetset op de achterstevens  van de Benetti’s en Feretti’s en de gespierde “dekboys”  die het mahoniehout poetsen of de exclusieve drankjes serveren.  Wel publiekstrekker nummer één met 5 miljoen bezoekers per jaar. Met geld maak je geld, dat weten inmiddels ook de 6000 inwoners van dit voormalige vissersdorp.

Schrijf reactie (0 Reacties)